Trekt het idee u aan om een wandeling door een prachtige botanische tuin te maken en bijzondere plantensoorten zoals de gingko's uit China, sequoia's uit Californië, kastanjebomen uit de Balkan en waterlelies te bekijken? Wilt u meer te weten komen over dieren als merels, eekhoorns of spechten? Zou u het leuk vinden om een rustig dagje door te brengen terwijl u het hart van het bos hoort kloppen? Alles is mogelijk in het Natuurpark Señorío de Bertiz, met zijn 2.040 hectare weelderige begroeiing, 49 km ten noorden van Pamplona. Een groene plek vol natuurschoon in de Westelijke Pyreneeën van Navarra, aan de oever van de rivier de Bidasoa.
Dit natuurgebied behoort tot de gemeente Oieregi en grenst in het noorden aan Etxalar en in het oosten aan de Baztan-vallei. Hoewel de oorsprong teruggaat tot het einde van de veertiende eeuw, is het huidige uiterlijk te danken aan de laatste landheer van Bertiz, Don Pedro Ciga. Hij was het die het landgoed in 1949 overdroeg aan de deelregering van Navarra, die het tot Natuurpark uitriep.
Er zijn diverse wandelpaden met verschillende afstanden en hoogteverschillen die u in staat stellen om te genieten van dit Atlantische bos. Verken dit Atlantische bos waar een vochtig en vorstvrij microklimaat heerst dat een prachtige natuur heeft gecreëerd.
Bij de ingang van het park bevindt zich de botanische tuin. De tuin is meer dan 100 jaar oud en is de grootste schat van het Natuurpark. Een netwerk van paden stelt u in staat om de meer dan 120 verschillende boom- en struiksoorten te bewonderen. De tuin is in 1847 ontworpen voor een Franse tuinman en is door Pedro Ciga uitgebreid door inheemse soorten te combineren met soorten uit verre streken. Van de bomen is de beuk de meest voorkomende soort en onder de merkwaardige soorten kunnen de volgende opgemerkt worden: moerascipres, Libanese ceder, de ginkgo uit China, apenbomen uit Vuurland, sequoia's uit Californië, camelia's, azalea's en bamboe. Juwelen van de Art Nouveau zoals vijvers, bruggen, prielen, een Belle Epoque uitkijkpost en een kapel verhogen de exclusieve schoonheid van dit paradijs.
Hoewel ieder jaargetijde geschikt is om het park te bezoeken, kunt u in de zomer genieten van de vegetatie in al haar weelde en van heerlijke schaduw. Bezoekt u het park op 5 juni, dan kunt u deelnemen aan de activiteiten ter ere van de Milieudag, waaronder een jaarmarkt met ambachtelijke en landbouwproducten. Halverwege de herfst maakt het intense zomergroen plaats voor oker en rode tinten; dit is een goed moment om de trek van talrijke vogelsoorten te observeren.

Het Natuurpark Bardenas Reales is een park met een wilde natuurschoon dat door la UNESCO is uitgeroepen tot Reserve van de Biosfeer. Een semi-woestijnachtig landschap van 42.500 hectare dat bij elk bezoek weer indruk maakt en voor verrassingen zorgt. Een zeldzaam mooi gebied in het zuidoosten van Navarra, vlakbij Tudela dat, hoewel het er kaal en onherbergzaam uitziet, grote natuurlijke schatten verbergt.
In Bardenas Reales heeft de erosie van klei- en kalkstenen en zanderige grond grillige vormen uitgeslepen en een bijna maanachtige wereld gecreëerd vol met ravijnen, hoogvlakten en afgelegen steile rotsen. Het park is inspiratiebron voor schilders en schrijvers geweest en het toneel voor reclamespots, videoclips en films zoals "Airbag", "Acción Mutante", "The Pride and The Pasion" of "The World Is Not Enough".
U vindt er talrijke bewegwijzerde routes die u wandelend, met de fiets, te paard of met motorrijtuigen (raadpleeg de snelheidsmaxima en de voorschriften) kunt afleggen (er zijn 700 km paden, onverharde wegen en trekpaden voor vee). Met behulp van gespecialiseerde gidsen kunt u onvergetelijke plekjes ontdekken waar de echo van legendes nog weergalmt, zoals die van de befaamde struikrover Sanchicorrota die het voor elkaar kreeg om zijn achtervolgers om de tuin te leiden door de hoefijzers van zijn paard omgekeerd te beslaan. Ontdek deze unieke woestenij die u niet onverschillig zal laten!
Het Natuurpark van de Bardenas Reales is een pseudo-steppe, die in de loop van miljoenen jaren door erosie is ontstaan. Het ligt op slechts 70 kilometer afstand van de Pyreneeën, en dichtbij de hoofdstad van de Ribera, Tudela. Er zijn, van noord naar zuid, drie zones te onderscheiden: de Plano (vlakte), bouwgrond die gekenmerkt wordt door de lichte glooiingen; de Bardena Blanca, het meest bezochte en gefotografeerde deel waar zich de belangrijkste formaties bevinden, de Castildetierra en de Pisquerra. Ook in deze zone, met haar geërodeerde heuvels, droge ravijnen en steppe-achtige uiterlijk, bevindt zich een schietterrein, wat de aanwezigheid van militaire vliegtuigen verklaart; en de Bardena Negra, waar de grond donkerder is en plaats maakt voor de enige pijnboombossen van de omgeving, afgewisseld met struikgewas.
Eenmaal in het park kunnen vanaf opmerkelijke uitkijkpunten de verschillen tussen de diverse zones worden waargenomen. Vanaf de Alto de Aguilares heeft men het compleetste panoramische uitzicht over de Bardena Blanca. Het Balcón de Pilatos is een bijzondere observatiepost voor roofvogels. Uitzichtspunten waar de rijkdom van dit gebied kan worden aanschouwd en waar zich drie natuurreservaten bevinden: de Vedado de Eguaras, een oasis in het noorden van het gebied, waar de ruïnes van het kasteel van Peñaflor bewaard zijn gebleven; de Rincón del Bu (Bardena Blanca), van 460 hectare, waar in de kloven de oehoe nestelt; en de Caídas de la Negra (Bardena Negra), die 1.926 hectare beslaan en hoogteverschillen van maar liefst 270 meter hebben.
Aanbevolen wordt echter om het eerste bezoek aan dit natuurgebied onder begeleiding van gespecialiseerde gidsen te doen. Zij voorkomen niet alleen dat u in deze woestijn verdwaald, maar maken u ook wegwijs in dit landschap waarvan de flora en fauna meer doen denken aan die van de Afrikaanse woestijn dan aan die van het noorden van het Iberische Schiereiland. In een ver verleden was het een paradijs voor krokodillen en schildpadden. Vandaag de dag leven er adelaars, gieren, uilen, grote trappen, vossen, wilde katten, genetkatten, amfibieën en reptielen tussen struikgewas, sisalplanten, brakke grond en velden met espartogras.
Vanwege de extreme temperaturen en de speciale omstandigheden van het terrein wordt aanbevolen om het Natuurpark niet op regenachtige dagen te bezoeken. De beste periode om de Bardenas Reales een bezoek te brengen is tussen september en juni. Juist op 18 september wordt de "Sanmiguelada" gehouden. Op deze dag begeven duizenden schapen uit de Pyreneese valleien zich via de Paso langs de Cañada de los Roncaleses (dit dal verbindt de Roncal-vallei met de Bardenas Reales) naar dit uitgestrekte gebied om er gedurende de wintermaanden te grazen.
(De twee teksten over de natuurparken van Navarra zijn overgenomen van: http://www.turismo.navarra.es/hol/home)

Het Nationaal Park Ordesa y Monte Perdido (Parque Nacional de Ordesa y Monte Perdido) is een nationaal park in de Pyreneeën, in de provincie Huesca in Aragón, Spanje. Het werd officieel geopend in 1918: het omvatte toen alleen de Ordesavallei (Valle de Ordesa) en was 2.086 ha groot. Het is het oudste nationale park. De Aneto is met zijn 3.404 meter de hoogste piek.
In 1982 werd het park uitgebreid met de valleien Añisclo (Bellosrivier), Escuaín (kloof van de Yagarivier) en Pineta met zijn keteldal, waardoor het zijn huidige omvang van 15.608 ha kreeg. Sinds 1997 staat het park samen met een deel van het aangrenzende Nationaal Park Pyrénées op de Werelderfgoedlijst van de Unesco. Het park is sinds dat jaar tevens een Unesco-biosfeerreservaat.
Er komen meer dan 1500 soorten bloemen, 171 vogels, 32 verschillende zoogdieren en acht soorten reptielen voor in Ordesa. Een karakteristieke vogel uit het gebied is de lammergier, een gier met een spanwijdte van drie meter. Deze vogels zijn in Europa vrijwel alleen in de Pyreneeën te zien.
Dorpen rond het park zijn Bielsa, Broto, Fanlo, Puértolas, Tella-Sin, Torla, Aínsa, Boltaña.
Naarmate we vanuit het Spaanse binnenland het Nationaal Park van Ordesa naderen, wordt het landschap ruiger en duidelijk groener. Het hooggebergte is indrukwekkend, met pieken van kalksteen die zich tegen de hemel aftekenen.
Het park is te bereiken via de 4 grote valleien. Die van Añisclo' is de diepste. Het is een smalle canyon met een hoogteverschil van 1600 m. Alle canyons kunnen door geoefende wandelaars probleemloos worden doorlopen.
In het hoogseizoen mag men niet met de auto in het park zelf, maar moet men de bus nemen vanuit Torla naar de Vallei van Ordesa. De bussen vertrekken aan de zuidkant van Torla vanaf een grote parkeerplaats. De eerste bus vertrekt al om 6u00 's morgens en vanaf 8u00 vertrekt er om het kwartier een bus.
In Ordesa ligt het hoogste kalkmassief van Europa. Kenmerkend is dat de kalklagen over de oudere granietlagen zijn geschoven. Het gevolg is het grote contrast tussen zeer droge kalkgebieden en de blijvende aanwezigheid van grote hoeveelheden water, dat in talloze watervallen naar beneden komt en snelstromende rivieren vormt. Dit heeft een indrukwekkend landschap opgeleverd: grootse, canyonachtige wanden, brede U-vormige gletsjerdallen en V-vormige rivierdallen. De lagere gebieden van Ordesa zijn bedekt met uitgestrekte bossen.